«Πριν έρθεις εσύ» – Τζότζο Μόις

“Ότι σου φέρει η ζωή ας είναι καλοδεχούμενο.

Αλλιώς μετατρέπεται σε κατάρα.”

Δυστυχώς δεν θυμάμαι ποιός έχει πει αυτά τα λόγια, αλλά σίγουρα τα θεωρώ ως τα πλέον κατάλληλα για να περιγράψουν την κατάσταση που βιώνει ο Γουίλ Τρέινορ, ο ήρωας του μυθιστορήματος: «Πριν έρθεις εσύ». Ο χαρακτήρας που έπλασε η βρετανίδα συγγραφέας Τζότζο Μόις είναι ένας νέος 35 ετών που, έπειτα από ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα, μένει παράλυτος από τον λαιμό και κάτω και η ζωή του αλλάζει δραματικά. Δύο χρόνια μετά το τραγικό συμβάν, η μητέρα του – σε μια ύστατη προσπάθεια να αλλάξει την άσχημη ψυχολογική κατάσταση του γιου της – προσλαμβάνει την πρόσχαρη και καλοκάγαθη Λου Κλαρκ, με το πρόσχημα ότι θα τον βοηθά στις καθημερινές του ανάγκες. Σύντομα, όμως, η Λου θα συνειδητοποιήσει πως τα καθήκοντά της, όχι μόνο δεν περιορίζονται σε αυτά της βοηθού, αλλά ο λόγος που επιλέχθηκε αρχικά από την οικογένεια Τρέινορ ήταν για να τους βοηθήσει να πείσουν τον Γουίλ να μην αυτοκτονήσει.

Περίληψη από το οπισθόφυλλο

Η Λου Κλαρκ ξέρει ένα σωρό πράγματα. Ξέρει πόσα βήματα μπορεί να κάνει κάποιος για να διασχίσει την απόσταση που χωρίζει τη στάση του λεωφορείου από το πατρικό της. Ξέρει ότι απολαμβάνει τη δουλειά της και ότι πιθανότατα δεν είναι στ’ αλήθεια ερωτευμένη με το αγόρι της, τον Πάτρικ. Αυτό που δεν ξέρει είναι ότι πολύ σύντομα θα χάσει τη δουλειά της. Δεν ξέρει, επίσης, ότι όλα όσα ήξερε, τα οποία την έκαναν να νιώθει ισορροπημένη και λογική, πρόκειται να ανατραπούν και να αλλάξουν για πάντα.

Ο Γουίλ Τρέινορ ξέρει πολύ καλά ότι το ατύχημά του και η καταδίκη του σε ισόβια αναπηρία τού έχουν στερήσει κάθε ίχνος πάθους για ζωή. Ξέρει, ακόμα, ότι τα πάντα τού φαίνονται αδιάφορα, όπως επίσης με ποιον ακριβώς τρόπο θα βάλει ένα τέλος σε αυτή την ανυπόφορη φάρσα. Αυτό που δεν ξέρει είναι ότι η Λου θα εισβάλει στη ζωή του σαν έκρηξη από χρώμα και φως. Δεν ξέρει ότι, άθελά της, αυτή η παράξενη γυναίκα θα κάμψει τις αντιστάσεις του.

Τελικά, κανένας από τους δύο δεν μπορεί να φανταστεί πόσο βαθιά θα είναι η αλλαγή που θα προκαλέσουν ο ένας στον άλλο, πόσο ανεξίτηλα θα σφραγίσει την ύπαρξη του καθενός η συνάντηση, η γνωριμία, ο έρωτάς τους.

Το βιβλίο "Πριν έρθεις εσύ" της Τζότζο Μόις κυκλοφορεί στην Ελλάδα από τις Εκδόσεις Ψυχογιός

Το βιβλίο «Πριν έρθεις εσύ» της Τζότζο Μόις κυκλοφορεί στην Ελλάδα από τις Εκδόσεις Ψυχογιός

 

Η γνώμη μου για το «Πριν έρθεις εσύ»

Πραγματικά θαμπωμένη από την εκπληκτική συγγραφική ικανότητα της Μόις, τολμώ να ομολογήσω πως μόνο θετικές εντυπώσεις μου άφησε η ανάγνωση αυτού του βιβλίου. Δεν σας κρύβω πως στην αρχή δίσταζα πολύ να το ξεκινήσω, μιας και υπέθετα πως λόγω του ευαίσθητου θέματος της αναπηρίας του πρωταγωνιστή θα ήταν αρκετά ψυχοπλακωτικό και στενάχωρο. Κάθε άλλο όμως. Η συγγραφέας επιλέγει την Λου ως τον χαρακτήρα που θα αφηγηθεί την ιστορία και αυτό δίνει έναν πιο ανάλαφρο τόνο, μιας και η καθημερινότητα και τα βάσανα του Γουίλ περιγράφονται από την δική της οπτική γωνία και όχι από τη δική του. Οι αναφορές στις δυσκολίες και στις επιπλοκές υγείας ενός τετραπληγικού είναι πραγματικά πολλές και αναλυτικότατες, όμως δεν είναι τελικά αυτός ο λόγος που ενδεχομένως ο αναγνώστης να αισθανθεί ένα πλάκωμα στο στήθος διαβάζοντάς το. Ο λόγος που πολλές φορές κατέληξα να στεναχωριέμαι δεν ήταν ο Γουίλ, αλλά η Λου, η οποία τολμώ να σας αποκαλύψω πως κρύβει ένα προσωπικό δράμα πολύ πιο στενάχωρο από αυτό του Γουίλ Τρέινορ.

Η πρωταγωνίστρια Λου Κλαρκ είναι στην κυριολεξία η κοπέλα της διπλανής πόρτας, μια γυναίκα που στα 26 της χρόνια δεν έχει σταθερή δουλειά και ταλαιπωρείται από το άγχος της ευρέσεως εργασίας, από τα οικονομικά προβλήματα των γονιών της στα οποία αναγκάζεται να συμβάλει, αλλά και από μια σχέση που δεν οδηγεί πουθενά. Στοιχεία τα οποία προσδίδουν στο μυθιστόρημα μια απίστευτα ισχυρή ρεαλιστικότητα και αληθοφάνεια. Ο Γουίλ, από την άλλη μεριά, είναι ένας άντρας που πριν το ατύχημα είχε τα πάντα και τώρα δεν έχει – ή νομίζει πως δεν έχει – τίποτα. Η ανάλυση της ψυχολογίας του καθ’ όλη τη διάρκεια της πλοκής θεωρώ πως ήταν ό,τι πιο καλογραμμένο και ό,τι πιο σωστά τεκμηριωμένο έχω διαβάσει ποτέ, αποδεικνύοντας έτσι πως η συγγραφέας έκανε την καλύτερη δυνατή δουλειά στο θέμα της έρευνας. Προσωπικά, έμαθα πολλά στοιχεία που δεν γνώριζα σχετικά με την τετραπληγία, όπως επίσης και τους φόβους που προφανώς και έχει ένα τέτοιο άτομο, τη δύναμη που επιζητεί καθημερινά ώστε να βρει το κουράγιο να συνεχίσει την ζωή του, αλλά και τις (δικαιολογημένες;) σκέψεις του γύρω από το ενδεχόμενο της ευθανασίας.

Αυτό το τελευταίο ζήτημα προξένησε ποικίλες αντιδράσεις από τους αναγνώστες του βιβλίου και – όπως πληροφορήθηκα από μια σύντομη έρευνα στο διαδίκτυο – κυρίως μετά την πρεμιέρα της ταινίας στην οποία βασίστηκε στο εν λόγω βιβλίο, αρκετός κόσμος έμεινε με την εντύπωση πως πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που προάγει την ευθανασία. Επιχειρώντας, λοιπόν, να πάρω μια θέση σε αυτή τη συζήτηση έχω να πω πως όχι, το βιβλίο αυτό σε καμία περίπτωση δεν προωθεί την αυτοκτονία! Απεναντίας, πρόκειται για μια ιστορία όπου ναι μεν θίγεται το θέμα της ευθανασίας ως μία έσχατη λύση που πολλοί τετραπληγικοί ενδεχομένως να έχουν σκεφτεί, όμως ολόκληρη η πλοκή του στηρίζεται εξ’ ολοκλήρου στο πώς θα πείσουν οι υπόλοιποι χαρακτήρες τον Γουίλ πως μια τέτοια επιλογή είναι τελείως (μα τελείως) λανθασμένη.

me-before-you-quote-greek

Συνοψίζοντας…

Δίνοντας έμφαση στα συναισθήματα και στα βάσανα των δύο ηρώων, το «Πριν έρθεις εσύ» καταλήγει να είναι, όχι τόσο μια ιστορία αγάπης, όσο ένας ύμνος για την αξία της ανθρώπινης ζωής.

Ευχαριστημένη από την αγορά μου;

Και με το παραπάνω! Το επέλεξα με δισταγμό, πιστεύοντας ότι θα με καταθλίψει, όμως τελικά μου προσέφερε μια ευχάριστη και εποικοδομητική αναγνωστική εμπειρία.

Διαβάστε το χωρίς δεύτερη σκέψη αν…

  • Θέλετε να ζήσετε μια εντελώς διαφορετική ιστορία αγάπης
  • Είσθε ευαισθητοποιημένοι ως προς το θέμα της αναπηρίας και θέλετε να μάθετε περισσότερα σχετικά με τη ζωή, τα προβλήματα και τους φόβους που αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος με τετραπληγία
  • Έχετε διαβάσει και λατρέψει το βιβλίο: «Αργυρώ», της Νίτσας Τζώρτζογλου

Μην το διαβάσετε εάν…

  • Είστε ιδιαίτερα ευαίσθητοι σε θέματα αναπηρίας ή σας στεναχωρεί οτιδήποτε έχει σχέση με ασθένειες τελικού σταδίου. Μπορεί μεν το βιβλίο να μην έχει διάχυτο το αίσθημα της θλίψης, όμως υπάρχουν στιγμές που θα νιώσετε ένα έντονο σφίξιμο στο στομάχι.

© Μαριάννα Νικολαΐδου

 

 

Image Credits

Advertisements

5 thoughts on “«Πριν έρθεις εσύ» – Τζότζο Μόις

  1. Ο/Η metaphrasi λέει:

    Mαριάννα μου άρεσε πολύ η κριτική σου! Και ακόμα περισσότερο μου άρεσε η αναφορά σε ένα από τα αγαπημένα βιβλία της εφηβικής μου ηλικίας, την Αργυρώ!!! Το αγαπώ όσο λίγα αυτό το βιβλίο και νόμιζα ότι δεν είναι καθόλου γνωστό! Σε ευχαριστώ που μου το θύμισες 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Ο/Η Μιχελακάκη Μαρία λέει:

      Σ’ ευχαριστώ πολύ πολύ για τα καλά σου λόγια!!! 🙂 🙂
      Όχι μόνο το ξέρω το βιβλίο αλλά ήταν και το μόνο που με είχε σημαδέψει στην παιδική μου ηλικία! Περνάει εκπληκτικά μηνύματα στον αναγνώστη και χαίρομαι που βρέθηκε στο δρόμο μου (από τη βιβλιοθήκη του σχολείου νομίζω το είχα δανειστεί). Απλά εξαιρετικό!!! 🙂 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Ο/Η reading wanderer λέει:

    Υπεροχη η κριτικη σου! δεν εχω διαβασει το βιβλιο, ακομα!, αλλα εχω δει τη ταινια (αν και είμαι σιγουρη πως η διαφορα θα είναι αισθητη)
    θα συμφωνησω μαζι σου πως το βιβλιο δεν προωθει την αυτοκτονία ή την ευθανασία σε καμία περίπτωση γιατί η αλήθεια είναι πως έγινε ντόρος για το όλο θέμα. Πολλοί το έκριναν αυστηρά που τελικά ο Γουίλ επέλεξε την λύση της ευθανασίας αλλά προσωπικά πιστεύω πως η Moyes έκανε ότι καλύτερο μπορούσε με ένα τόσο ευαίσθητο θέμα, δίνοντας ένα τέλος όχι φυσικά χαρούμενο αλλά ρεαλιστικό, καθώς όλοι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί και σίγουρα δεν μπορούν όλοι να αντιμετωπίσουν μια ασθένεια με τον ίδιο τρόπο. Εμένα προσωπικά μου άρεσε πολυ! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Ο/Η Μιχελακάκη Μαρία λέει:

      Σ’ ευχαριστώ πολύ πολύ κορίτσι!!! 🙂 🙂 ❤ ❤ Η αλήθεια είναι πως η ταινία είναι αρκετά διαφορετική και περισσότερο "Hollywood" θα έλεγα. Αν διαβάσεις το βιβλίο θα το λατρέψεις, εμβαθύνει πολύ περισσότερο στην ψυχολογία των χαρακτήρων και μπορούμε να καταλάβουμε πολύ καλύτερα την ψυχολογία του Γουίλ. Προσωπικά χαίρομαι που η Moyes δεν αποφάσισε να κλείσει το μυθιστόρημά της με ένα "θαύμα αγάπης" και έβαλε τον Γουίλ να επιμένει στην απόφασή του γιατί έτσι θεωρώ πως μας έβαλε να σκεφτούμε πολλά σχετικά με την αναπηρία και την ψυχολογία αυτών των ατόμων. Αξίζει να το διαβάσεις και αυτό αλλά και τη συνέχειά του, πραγματικά είναι ότι πιο αξιόλογο έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό!! 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s